Sunday, January 24, 2010

നരയ്ക്കുന്ന പൂമ്പാറ്റകള്‍

പ്രണയം പൂമ്പാറ്റചിറകുപോലെ
എത്ര ഓര്‍ത്താലും കിട്ടാത്ത ചിത്രങ്ങള്‍,നിറങ്ങള്‍....
കാണുമ്പോള്‍ എല്ലാം സുന്ദരം സുവ്യക്തം
കാണാതിരിക്കുമ്പോള്‍ നിറങ്ങളും വരകളും മങ്ങി
ശലഭം എന്ന ഓര്‍മ്മ മാത്രം.
കണ്ടില്ലല്ലോ എന്ന വേദനയും.
ശലഭങ്ങള്‍ കൊണ്ടുനിറച്ച വീടെനിക്ക് വേണ്ട.
ഒന്നോ രണ്ടോ പൂമ്പാറ്റ ചുമരില്‍ പതിക്കാം;
അതാണ്‌ ചന്തം.
ചുമരില്ലാത്ത വീടാണെങ്കില്‍
അവരെന്റെ ഹൃദയഭിത്തികളില്‍ തൂങ്ങിക്കിടക്കട്ടെ....

പരാജിതന്‍

തിരിച്ചു ദ്വീപിലേക്ക് നടക്കുന്നു
പച്ച ഒലിച്ചുപോയ കാടിന്റെ മുറിപ്പാടിലൂടെ
നടന്നു ഞാന്‍ സമുദ്രത്തിലെത്തി; ഇന്ത്യന്‍ മഹാസമുദ്രം.
കന്നീരുപ്പിന്റെ തിരകളെ പുണരാന്‍
പ്രോഗ്രാം ചെയ്ത ദൈവങ്ങളെ വിളിക്കാതെ
ഒറ്റയ്ക്ക് ഒരു നടത്തം.
തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല, നോക്കില്ല.
പെരുംകുളവും ആല്‍ത്തറയും തിരികെ വിളിക്കും
ചന്തപ്പുരയും കോട്ടമൈതാനവും മഴനൂല്‍കൊണ്ട്
ആഞ്ഞുവലിക്കും
പ്രണയിച്ചു പ്രണയിച്ചു പ്രണയം നിലച്ചവളെ
നീയാണെന്റെ ശക്തി, എന്റെയാശ്രയം
നിന്റെ നിസ്സംഗമായ ചിരി
എന്റെ നടത്തത്തിനു വേഗം തരുന്നു;
ഒടുക്കത്തെ വേഗം.